28-05-10

Wel Dos Cervezas, niet een resolutie over olieramp

Ik voelde me deze ochtend ontgoocheld in mijn krant, toen ik het artikel las over het debat in het Vlaams Parlement over de schlager Dos cervezas por favor. Niet alleen De Standaard bracht daarover verslag trouwens. De toon van de berichtgeving was in alle media wel dezelfde: waar houdt het Vlaams Parlement zich in godsnaam mee bezig?

Daar kan men inderdaad over redetwisten. Elke week zie ik in de agenda van het Vlaams Parlement wel onderwerpen opduiken waarvan ik me de relevantie afvraag. Ik durf wedden dat ik me ook over onderwerpen in de agenda’s van de Kamer, de Senaat of het Europees Parlement soortgelijke vragen zou stellen. Niet over al die onderwerpen wordt door de media bericht. Gelukkig maar. Als het over Dos cervezas por favor wel gebeurt, betekent dit dat de redacties geoordeeld hebben dat hun artikels zullen worden gelezen. Over sommige irrelevante, triviale aangelegenheden stellen sommige volksvertegenwoordigers vragen in het Parlement, net omdat ze erop hopen dat de media over die ongein verslag zullen doen, net omdat de journalisten die dat verslag maken, hopen dat ze met hun artikels bij hun publiek bijval zullen oogsten. In werkelijkheid besmetten de politici zelf hierdoor de politiek met antipolitiek, en de media verspreiden die antipolitiek verder. Binnenkort komen er dan weer politici klagen over het gebrek aan geloofwaardigheid van de politici en het lage vertrouwen in de politiek, waarvoor de media dan hun kolommen zullen openen, en er nog wat commentaren en analyses bovenop doen.

Mijn ontgoocheling zit nog wat dieper. Vanmorgen hoorde ik ook op de radio dat operatie Top Kill in de Golf van Mexico mislukt is. Dat is heel slecht nieuws, ik hoef jullie daarvan niet te overtuigen. Heel veel mensen, ook in Vlaanderen, volgen het nieuws over de reusachtige catastrofe die in een zee ver weg maar niet gestopt geraakt. Ook dat was aan de orde, woensdag in het Vlaams Parlement. Op initiatief van een jong en onbekend volksvertegenwoordiger uit de oppositie heeft  het Vlaams Parlement toen eenparig een resolutie aangenomen over die ramp. De volksvertegenwoordiger nam dit initiatief omdat ze zich van de ramp met de Exxon Valdez uit 1989, de tot voor kort grootste olieramp uit de geschiedenis, haar verdriet als tienjarig meisje herinnert om het beeld van een met olie besmeurde vogel. Met de resolutie wou ze een stem geven aan al die Vlamingen die bezorgd zijn om de gevolgen van wat nu de grootste olieramp is geworden. Daarvoor dient in een parlement het instrument van de resolutie. En ze wou er de Vlaamse regering, die onder het naderende Europees voorzitterschap van België, de EU-Raad voor Milieu zal voorzitten, mee oproepen om met de EU te ijveren voor striktere veiligheidsmaatregelen bij boringen in de diepzee, via de daarvoor bevoegde instanties onder het VN-verdrag over de Zee van 1982.

Hoe langer het duurt om het lek te dichten, hoe zwaarder de gevolgen voor mensen, fauna en flora over een almaar uitdeinend gebied en hoe duidelijker het wordt dat het vermijden van zo’n nieuwe rampen een verantwoordelijkheid van de wereldgemeenschap is die niet mag overgelaten worden aan individuele staten laat staan aan oliemaatschappijen. Spijtig genoeg vond geen enkele redactie, op een telex van het persagentschap Belga na, het nieuws over die resolutie ook maar enkele regels of seconden aandacht waard. Resoluties waartoe het initiatief van de oppositie komt en die eenparig worden goedgekeurd, zijn nochtans minder dagelijkse kost in het Vlaams Parlement dan triviale vragen. Het uitblijven van aandacht in de media maakt het de Vlaamse regering nu ook gemakkelijker om de opdracht van het Vlaams Parlement naast zich neer te leggen. Een lot dat wel meerdere goedbedoelde resoluties beschoren is. En dat stellen sommige media - terecht – aan de kaak, het tast immers de geloofwaardigheid van de politiek aan.

 

11:32 Gepost door peter in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |

De commentaren zijn gesloten.