09-03-12

Bulgaarse bouwvakkers

Ik weet het wel, bij de liberalen is “optimism a moral duty”. Toch kan ik me niet onttrekken aan een gevoel van onbehagen in deze tijden van financieel-economische crisis, crisis van de euro, globalisering en vrij verkeer van mensen en goederen.  Gisteren die reportage gezien op Terzake over Belgische transportfirma’s die Slowaakse vrachtwagenchauffeurs inhuren omdat die veel goedkoper zijn dan hun Belgische collega’s? Het is volslagen wettelijk.

Een tijdje geleden stuurde een voormalige collega me een brief door waarin een koppelaar ervaren Bulgaarse bouwvakkers aanprijst aan Vlaamse bouwbedrijven, “om uw vacatures op een gezonde, concurrentiële manier te helpen invullen”, met name aan 17 euro per uur all in.

Bij ons rekenen bouwbedrijven hun klanten voor de best geschoolde schrijnwerkers bijvoorbeeld uurlonen van 48 euro aan. Van die lonen houden de arbeiders zelf slechts 25 tot 30 procent over. Het brutoloon dat een ongeschoolde bouwarbeider zelf ontvangt bedraagt 12,5 euro per uur. Daarvan houdt hij (of zij) netto zowat de helft over, zonder extra’s als vakantiegeld, bijzondere premies of maaltijdcheques.    

Volgens de koppelaar zijn Bulgaarse arbeiders gekend voor hun uitmuntende werklust, hun goede opleiding en juiste spirit. Hij weet ook dat Bulgaren graag overuren maken. De briefschrijver  meldt verder dat de Confederatie Bouw gratis advies geeft over zijn voorstel en contracten. Want “het spreekt vanzelf dat alles verloopt conform de Europese en Belgische wetgeving ter zake.” Het slot van de brief wil ik u ook niet onthouden: “Bulgaarse arbeiders staan klaar voor u! Bent u klaar voor Bulgaarse arbeiders?”

Onbehagen dus. Misschien ben ik wel niet klaar voor Bulgaarse arbeiders  als die in ons Europa van vrij verkeer van goederen en personen voor dumpingprijzen het personeelsbestand van onze bouwsector zouden domineren. En Slowaken dat van onze transportsector. En andere niet-Belgen onze onderhoudssector en zorgsector. En nu we bezig zijn: is het toegestaan te betreuren dat Vlaamse industriële bedrijven verhuizen naar lageloonlanden?

De concurrentie is immers Europees, zelfs mondiaal. Wat wil je daartegen doen? En je hoort ook wel eens zeggen dat de Belgen geen zwaar of vuil werk meer willen doen. En dat we hier al veel te lang boven onze stand leven. Ik prijs me gelukkig dat ik geen zwaar of vuil werk hoef te doen. En voor u het vraagt, ja hoor, ik ben zeker bereid om langer te werken!

Maar dan moet ik toch weer denken aan de nieuwsberichten over het leven van gewone mensen vandaag in Spanje, Griekenland of Ierland, bakermatten van de Europese cultuur die zoveel Vlamingen jarenlang als toeristen hebben mogen verwelkomen.

Onbehagen, ja. Zijn dat die verenigde staten van Europa die we willen? Waar blijft het Europese politieke antwoord dat hoop geeft? En wie geraakt verder dan slagzinnen?

12:12 Gepost door peter in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |

De commentaren zijn gesloten.