19-04-12

DS maakt mijn dag

De Standaard heeft vandaag mijn dag weer eens een heerlijke start gegeven. Een greep uit de krant. Om te beginnen het Moment!  van Bart Dobbelaere, dat ik al niet vaak oversla maar me vandaag als erg herkenbaar treft omdat ik ook tot de kwijnende groep jongens hoor die nog man werden in het leger. Verderop schrijft Veerle Beel opnieuw een schitterende aflevering van Tussen twee huizen, haar reeks over kinderen van gescheiden ouders.  Hoe ze zich inleeft in het wereldje van de 9-jarige Vic, voor wie ‘het niet zo tof is’, mooi om lezen.

Op de opiniepagina’s een gelid van ijzersterke columnisten. Twee van hen hebben het over de stad waar ik werk, waar ik me vaak erger maar waarvan ik hou: Brussel. Luckas Van der Taelen vertelt hoe een Waalse televisiemaker allerlei drek over zich krijgt, vooral van PS-kopstuk Philippe Moureaux en ULB-docent Souhail Chichah, omdat hij een islamofobe reportage zou hebben gemaakt. De ULB-docent bestond het op te roepen tot een betoging van antiracisten voor de poorten van de RTBf. Hij richtte een facebookgroep op, met de naam van de journalist en de toevoeging Légion Wallonne, waarin hij de journalist ‘de zoon van Degrelle’ noemt en hem afbeeldt als Hitler.

Het doet me denken aan het ontslag van die chirurg van het Universitair Ziekenhuis in Brussel, omdat hij in een woedende uitval een joodse assistent neonazistische beledigingen naar het hoofd slingerde. De VUB vond dat dit niet strookte met haar kernwaarden. Ik ben eens benieuwd of de ULB in de strapatsen van haar docent ook een probleem zal zien met diezelfde kernwaarden. 

Wat verder geeft Béatrice Delvaux  ook commentaar op de zaak, in een column met de zware titel Brussel, sociale bom. Mijn respect voor de gewezen hoofdredacteur van Le Soir neemt toe, omdat ze de problemen in Brussel van langsom minder wegmoffelt en er oprecht bewogen over schrijft. Zoals vandaag:  ‘Helaas zijn Franstalige politici in Brussel te vaak geneigd om te minimaliseren, problemen onder de mat te vegen en mensen die lastige vragen stellen, van naïviteit te beschuldigen of te verwijten dat ze de Vlamingen in de kaart spelen. Dat is idioot en vooral onverantwoordelijk.’ Zelden hoor je zoiets van Franstaligen.

En tot slot is er Rik Torfs. Van mijn katholieke opvoeding heb ik onthouden dat je ijdele mensen niet te vaak mag strelen, maar hier toch mijn hoed af voor die intelligente ironie in zijn column Zero tolerance. Ik kan natuurlijk niet alles citeren, maar deze mooie (liberale) zinnen vond ik erg treffend: ‘Ik geloof eerder in de vrijheid dan in de wet. De wet is er om de vrijheid te beschermen, niet om haar te beperken. Als die voorwaarde is vervuld, kunnen we over nultolerantie spreken. Dan is ze wat ze hoort te zijn, een noodzakelijk kwaad, geen morele overwinning.’

Dank u, redactie van De Standaard. Jullie zijn vandaag in een krachttoer geslaagd: me tevreden maken dat de trein alweer eens met een kwartier vertraging in Brussel-Centraal arriveerde.

09:56 Gepost door peter in Actualiteit, Algemeen, integratie, media | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |

De commentaren zijn gesloten.