21-12-12

Geeft de school nog uitzicht op een betere toekomst?

Het was weer een tijd geleden dat ik nog eens iets gehoord had van Marleen Van Ouytsel, een voormalig collega die ik erg waardeer. Vandaag lees ik van haar een sterke opinie in De Standaard. Marleen heeft haar halve leven besteed aan het onderwijs, aan integratie en stedenbeleid. Als bezig bijtje met een tomeloze energie is ze de voorbije jaren ook met allerlei vrijwilligers- en basiswerk bezig in Antwerpen. Ze richtte er in 2000 de vzw Meters & Peters op, die de Antwerpse Zomerschool Nederlands organiseert. Dat is een originele vorm van vakantie-onderwijs voor kinderen van 6 tot 12. Het doel is leerlingen die thuis geen Nederlands spreken in een ongedwongen en speelse vakantiesfeer de taal waarin ze hun toekomst zullen uitbouwen, beter helpen verwerven. De Zomerschool van Antwerpen kreeg intussen elders navolging en ontving heel wat prijzen.

Marleen verwijst in Een kind is geen breekijzer voor asiel (http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF...) naar haar ervaring op de Zomerschool. Ze klaagt de selectieve verontwaardiging aan van de onderwijskoepels over het uitwijzen van minderjarige schoolplichtige kinderen die hier illegaal verblijven: “Tijdens de algemene regularisatiecampagne van 2009 kregen we in die Zomerschool malafide heerschappen over de vloer die kinderen bij bosjes wilden inschrijven. Zij bleken de ouders, vaak nog zelf niet in België, te hebben voorgespiegeld dat ze op een snelle manier in ons land geregulariseerd kunnen worden als ze hun kinderen alvast laten inschrijven in een school. Kinderen worden dus gebruikt voor een regularisatie. Het wordt tijd dat we de toename van het aantal niet-begeleide minderjarige asielzoekers ook eens in die optiek bekijken.”

Een controversieel standpunt? Ik ken Marleen voldoende om te weten dat ze zo’n uitspraken niet zomaar doet. Ze stelt ook het recht op onderwijs voor illegale kinderen niet ter discussie. Ze weet dat immigratie nog jaren ons deel zal blijven. Ze heeft meegeleefd met honderden verhalen van vluchtelingen. Ze begrijpt ook de frustratie van leerkrachten en directies als een lege stoel in een klas achterblijft na de uitwijzing van een leerling die voor veel klasgenootjes gewoon een vriendje was.

“Maar het helpt te beseffen dat de tijd die deze leerling op een Vlaamse bank werd onderwezen”, stelt Marleen, “nooit verloren tijd is geweest. De investering in de opleiding van een kind dat het land moet verlaten, is nooit vergeefs. Zoals het leren niet stopt als de schoolbel rinkelt. Het leren is grenzeloos, in tijd en in ruimte. Het recht op onderwijs is universeel, het verhuist mee met het kind.”

En ze betreurt dat onderwijskoepels en burgemeesters zich niet meer zorgen maken over het falen van het onderwijs in onze steden om de talenten van hun leerlingen tot ontplooiing te brengen. In haar stad Antwerpen verlaat één op vijf jongens de school zonder diploma of beroepskwalificatie. En ze geeft nog andere alarmerende cijfers over de Scheldestad, cijfers die vergelijkbaar zijn in andere centrumsteden in Vlaanderen: schoolse achterstand in secundair onderwijs: 22%, schoolse achterstand in beroepssecundair onderwijs Antwerpen: 78%. Dat laatste cijfer betekent dus dat wie voor een BSO-richting kiest om later een knelpuntberoep als lasser of metser te kunnen uitoefenen, in een omgeving terechtkomt waar van de vijf leerlingen er vier eerder al iets anders hebben geprobeerd of in hun schoolloopbaan minstens één jaar zijn blijven zitten.

Vandaag lees ik in Het Belang van Limburg dat er in Lommel 1.200 deelnemers worden verwacht voor een mars tegen de mogelijke uitwijzing van een gezin van Afghaans-Iraanse origine met drie jonge kinderen. Een middelbare school, de directie de leerkrachten en de leerlingen zetten zich achter het initiatief. Burgemeester Peter Vanvelthoven (SP.A) is solidair.

In haar opinie vraagt Marleen zich af wanneer burgemeesters, onderwijskoepels, leerlingen, studenten en hun ouders ook eens op straat komen om onderwijshervormingen te eisen. Inderdaad. We vergeten te vaak dat Vlaanderen zijn welvaart voor een groot deel te danken heeft aan de kwaliteit van zijn onderwijs. Daar loopt zowaar een Vlaamse grondstroom: dat je met mindere startkansen op onze schoolbanken dankzij flink je best doen toch een mooie toekomst kunt uitbouwen. Maar op ons onderwijs, op een van die funderingen van onze welvaart, zit veel betonrot.

Vandaag staat ook onze minister-president in Het Laatste Nieuws. Voor Kris Peeters mag 2012 snel afgelopen zijn. Hij die Vlaanderen zo graag “in actie” ziet, moet immers terugkijken op recordcijfers inzake faillissementen en werkloosheid, met de sluiting van Ford als spectaculair dieptepunt. Peeters heeft nochtans alles uit de kast gehaald, bezweert hij, maar ja, wat wil je, budgettaire krapte, economische crisis. Ik hoor hem denken, Vlaanderen heeft het spijtig genoeg allemaal zelf niet in handen, want anders…, dan zou je pas vuurwerk zien.

Maar dat gaat niet op voor het onderwijs. Dat heeft Vlaanderen wel zelf in handen. Helemaal. De Vlaamse regering van Kris Peeters kan er een echte prioriteit van maken als ze dat maar wil. Misschien wacht de regering om in actie te schieten tot er een betoging komt? Een mars tegen het betonrot in het onderwijs? Tegen statistieken waarachter honderdduizenden jongeren schuilgaan, die aantonen dat onze scholen aan wie kansarm is, steeds minder vaak een uitweg bieden naar een beter leven.

10-12-12

This is Belgium in het Vlaams Parlement

Er loopt deze week heel wat fout in het Vlaams Parlement. Alles begon met wat IT-specialisten een “migratie” noemen: de overschakeling naar een nieuw mailsysteem en de installatie van Office 2010. Voor de “migratie” van mijn mailaccount had de “Systeemgroep en de Helpdesk IT” me gewaarschuwd dat de mail niet toegankelijk zou zijn van zondag 17 u tot maandag 8 u. Maar om een en ander op punt te stellen, duurde het maandag tot rond 10 u.

En of alles nu in orde is? Eerlijk gezegd, ik durf het te betwijfelen. Zo kreeg ik een niet aan mij geadresseerde email in mijn “Postvak IN” die duidelijk maakte hoe erg het gesteld is met het Vlaams Parlement. De mail was kort en krachtig, daarom kan ik hem hieronder nog net afdrukken:

Geachte Voorzitter,

Beste Jan,

Deze middag werd me in ons eigen bedrijfsrestaurant een strooibiljet in de hand gedrukt waarvan de eerste zin luidt: “Commandez un plat participant et gagnez 1 vivabox This is Belgium.” Is het niet onvoorzichtig voor een N-VA-politicus die als Voorzitter van ons Vlaams Parlement zijn boterham verdient, vlugschriften te laten bedelen die in het Frans zijn gesteld en vervolgens overgaan in het Engels om pas in laatste instantie het Nederlands te bezigen? Is het bovendien wel verstandig de klanten van ons bedrijfsrestaurant erop te wijzen dat het hier België is, wat in tegenspraak is met de vele afbeeldingen van de Vlaamse Leeuw die ons gebouw sieren, van de onderleggers op de bureaus tot de kopjes en schoteltjes op de tafels?

Ik heb als een van de weinige drietalige ambtenaren in uw diensten voor alle veiligheid de moeite genomen om de hele tekst van het pamflet door te lezen. Tot mijn aanvankelijke opluchting ging het om een wedstrijd kazen raden. Maar wat verder ontwaarde ik een nieuwe stommiteit. De drie kazen waaruit de deelnemer middels een meerkeuzevraag moet kiezen betreffen namelijk een Franse, een Nederlandse en een Waalse kaas. Inderdaad, u leest het goed, beste Jan: geen enkele Vlaamse kaas!

Ik raad u aan zo snel mogelijk in te grijpen, vooraleer de politici van het Vlaams Belang die in dit gebouw huizen, u met dit volksverraad een lelijke kaakslag toedienen. Als daar woensdag, terwijl de camera van Villa Politica draait, maar geen motie van orde van komt!

Uw dienstwillige,….

Het lijkt me in het kader van de privacy niet gepast de naam van de schrijver van deze vertrouwelijke mail te openbaren. Het voorval tekent echter de malaise in het Vlaams Parlement. Dat krijg je als Bart De Wever zich focust op Antwerpen. Dan eten de muizen in Brussel de Vlaamse kaas op.

16:26 Gepost door peter in politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaams parlement |  Facebook | | |

06-12-12

Vlaams Belang blijft hardleers buitenspel lopen

Soms leert een tekst die de fractie van een politieke partij in een parlement indient, veel meer over de evolutie van die partij, of juist het gebrek daaraan, dan alle interviews met een nieuwe voorzitter of analyses waarover politieke journalisten of politologen in de media hun hersens hebben gepijnigd.

Neem nu de motie van de Vlaamse volksvertegenwoordigers van Vlaams Belang Linda Vissers, Stefaan Sintobin en hun fractievoorzitter Joris Van Hauthem tot besluit van de in de bevoegde parlementscommissie besproken beleidsbrief Inburgering en Integratie 2012-2013.

In een dergelijke motie doen de volksvertegenwoordigers namens hun partij aanbevelingen over hoe de bevoegde minister en de regering het beleid over een bepaald thema het komende jaar moeten voeren, waaraan ze prioriteit moeten verlenen, welke initiatieven ze moeten nemen. De Vlaams Belangers vragen de Vlaamse regering zes zaken. Ze moet:

- Het huidige vrijblijvende inburgeringsbeleid vervangen door een beleid gericht op assimilatie (aanpassing) aan de Vlaamse en Europese modelcultuur;

- Bij de federale regering aandringen op een verscherping van de immigratie, een beperking van de gezinshereniging, de aanpak van het misbruik van politiek asiel en het stopzetten van de regularisaties;

- Een volwaardig inburgeringsexamen invoeren en ervoor zorgen dat wie niet in dat examen slaagt, geen verblijfsvergunning krijgt;

- Naar Nederlands voorbeeld geld vragen voor wie inburgeringscursussen volgt, zodat de belastingbetaler daar niet langer voor moet opdraaien;

- Besparen in het integratiebeleid, ervoor zorgen dat de integratiesector zich volledig inschakelt in het Vlaamse aanpassingsbeleid en de subsidies schrappen voor projecten die in dat kader geen nut hebben;

- De subsidies voor de sinds 1974 wettelijk erkende islamitische godsdienst en haar erkende moskeeën stopzetten.

Met deze aanbevelingen heeft het Vlaams Belang er zorgvuldig over gewaakt zichzelf helemaal buitenspel te houden. De motie getuigt van een angstwekkende blindheid voor wat zich in Vlaanderen, in België, in Europa afspeelt. Ze bevestigt dat het Vlaams Belang nog altijd die oude anti-moslimpartij is die de zelfredzaamheid, de emancipatie, de integratie van immigranten in de Vlaamse Gemeenschap, in een relatie van wederzijds respect, waar mogelijk wil belemmeren in plaats van stimuleren. De aanbevelingen illustreren dat het Vlaams Belang liefst zo dicht mogelijk tegen de lijn blijft balanceren waarachter met zekerheid een veroordeling voor racisme wacht, een misdrijf dus.

Intussen is de helft van de bevolking van Antwerpen van niet-Belgische nationaliteit of van vreemde origine. Deze week werd in het Vlaams Parlement gedebatteerd over recordaantallen faillissementen en dus ook werklozen en jeugdwerklozen, en over armen en schoolverlaters zonder diploma en over mensen van allochtone origine, voor wie al deze alarmerende cijfers over een wankelend Vlaanderen in crisis nog een pak alarmerender zijn. Intussen stoten nieuwe Vlamingen in alle partijen op één na stilaan door tot de hoogste politieke ambten. Intussen maakt die andere partij die zich op het Vlaams-nationalisme beroept en die al honderdduizenden ex-Belangkiezers terug de warme voldoening heeft geschonken nuttig te kunnen stemmen, zich op om in eigen rangen de eerste burgemeester en districtsburgemeester van vreemde origine in Vlaanderen te vieren.

Het Vlaams Belang, met nochtans intelligente en belezen mensen in haar inmiddels uitgedunde rangen, moet nog altijd het bewijs leveren in staat te zijn zich te emanciperen van haar nu al bijna 35 jaar volgehouden, volslagen nutteloze positie naast het speelbord van de Vlaamse democratie.

16:39 Gepost door peter | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | | |